"I fiur da ‘l gelt" di Roberto Nussio

Pubblichiamo di seguito un contributo dialettale proveniente da Brusio, come da richiesta dell'autore Roberto Nussio.
18.02.2026
1 min
Un uomo anziano parla a un microfono su un podio in un evento all'aperto. Dietro di lui si intravede una struttura con finestre e una tenda.
Roberto Nussio mentre recita una delle sue poesie nel 2017.

I fiur da ‘l gelt

I fiur da ‘l gelt chi cresc sü ‘na finestra, ca ‘l par ricam miraculus

quel brivid ca ‘l ta ciapa giò la schena, in cert mument

n’ögiada taienta da travers o ‘n sbrücc trop sec, ca ferisc ‘l te profond

‘l ta tignì fo dal giöc, gnanca ta füssas trasparent

‘l pic e la nigula da ‘l flù, d’invern:

lè tüti formi ca sta sül fil, tra ‘l cald el freit,

l’amur e l’indiferenza, l’amicizia e ‘l disprezzi.

A pensà ca ‘l basta ‘n gnent,

pochi linietti in menu, par già sta mei,

spartì ‘n plasè intant ca sa guarda o ca sa sculta, par già ‘l sentì plü grand,

al muviment d’un brasc sü ‘n da ‘na spala, par un pass, già plü sügür,

dumandà scüsa sincerament, per ritrüvà un’ armunia,

sa fa sintì e capì, ca t’es amò plen da idei e emuziun,

e ca la tua vita, a la fin dal dì,

la dipend amò tant, da tì!

Contenuto pubblicitario