Strac, par la giurnada finida, ma cuntent,
sa guarda indrö par capì quel ca sa fait:
anca sa al mond al và in avant e dumé a strep.
Inbesüii da gent ca parla a vanvara
e par al ben da poc, però in cünt da tügg,
a zig zag, in avant e cumandai dal vent,
da modi novi e tendenzi dal mument,
cuma sa l“èsa“ e “al fa a paré“, al füss l´istess.
Urmai le rivà l`ura da fa sü `n bel mücc
da tüt quel ca l`è veru miga impurtant,
impizà an grand föc e bef an bel bicèr da vin,
sa rigurdà, da fa i pass segond la gamba,
e cuntinuà a fa part da la cumünità
ca lè pö infin la stesa, ca la ta forgià.
2013